orange-fest-1

მსოფლიოს გიჟური ფესტივალები

pacifika festival

ბავშვობაში ალბათ არაერთხელ გაგვიგია, რომ საჭმელთან თამაში არ შეიძლება, თუმცა, მსოფლიოს ზოგიერთ ქალაქში არათუ აკრძალულია საჭმელთან თამაში, არამედ წახალისებულია მისი თაყვანისცემა, სროლა, დაჭრა და სხვა უგვანი საქციელების ჩადენა ;)

ფორთოხლების სროლა, იტალია

??????????????????????იტალიის ქალაქ ივრეის მცხოვრებლები მარხვის წინა სამ დღეს ერთმანეთისთვის ფორთოხლების სროლით ზეიმობენ. ლეგენდის მიხედვით, ივრეის შუა საუკუნეების თავადი იმდენად ძუნწი იყო, რომ გლეხებს ნახევარ წელიწადში მხოლოდ ერთ ქოთან ბარდას აძლევდა. პროტესტის ნიშნად ქალაქელებმა ქუჩებში ბარდის სროლა დაიწყეს. რამდენიმე წლის შემდეგ კი ბარდა ფორთოხლით შეიცვალა, რადგან ეს ხილი სამხრეთ იტალიაში უხვად მოდის.

orange-fest-1ფორთოხლების სროლის დღეებში ქუჩაში მოსეირნე ხალხს ამ ხილს ესვრიან. ხშირად ეს მხიარულება მცირე ტრავმებს იწვევს, ამიტომაც თუ ივრეის ქუჩებში ფორთოხლების სროლის დღეებში გავლა დააპირეთ, ჩაფხუტი და წყლის სათვალე არ დაგავიწყდეთ.

ყველის დევნა კუპერის მთაზე, ინგლისი

ინგლისში ყოველ გაზაფხულზე იმართება ფესტივალი, რომლის დროსაც ყველის დიდ თავს ციცაბო მთაზე აგორებენ, ათობით ბრიტანელი კი მას უკან მოსდევს. ეს შეჯიბრი მონაწილეებს ნაღრძობი კოჭით, მოტეხილობებითა და უზარმაზარი დალურჯებებით ემუქრება, თუმცა ფესტივალს მონაწილეები არასდროს აკლია, მიუხედავად იმისა, რომ გამარჯვებულის პრიზი მხოლოდ ყველის თავის ხელში დაჭერაა.

cheese-festival-2ზუსტად არავინ იცის, როგორ და რატომ შეიქმნა ყველის დევნის ტრადიცია. ადგილობრივი ლეგენდა გვიამბობს, რომ ტრადიციის ფესვები ჯერ კიდევ ძველ რომშია საძებნი. თუმცა ფესტივალი ყოველთვის უპრობლემოდ არ ტარდებოდა. მეორე ომის დროს, როცა ქვეყანაში ყველის აშკარა ნაკლებობა იყო, მთიდან არა ყველის Double Gloucester-ის მთელ თავს, არამედ ხის ბორბალში ჩადებულ პატარა ნაჭერს აგორებდნენ. კიდევ მეტი საფრთხე ფესტივალის არსებობას 1997 წელს დაემუქრა, როდესაც მონაწილეებმა იმდენი ტრავმა მიიღეს, რომ ხელისუფლებამ შესაბამისი ღონისძიებების გატარება გადაწყვიტა. მომდევნო წელს ყველის დაგორება დაუშვეს, თუმცა მისთვის გამოდევნების უფლება არავის მისცეს. თუმცა ახალმა ტრადიციამ ერთი წელიც ვერ იარსება და მომდევნო წელს მძაფრი შთაბეჭდილებების მოყვარულებს ყველის დევნის საშუალება კვლავ მიეცათ.

მაიმუნების ფესტივალი ლოპბურიში, ტაილანდი

monkey-fest-2ტაილანდის სხვა მხარეების მსგავსად, ქალაქი ლოპბურიც მაიმუნებითაა სავსე. ისინი თავისუფლად დადიან ქუჩებში, მანქანების სახურავებით მოგზაურობენ და გულუბრყვილო ტურისტებს ხელიდან საჭმელს აცლიან. მაიმუნები საკმაოდ მომაბეზრებლად იქცევიან, თუმცა ტაილანდელები მათ მაინც აღმერთებენ.

monkey-fest-1ინდუისტური ლეგენდის მიხედვით, აქ ოდესღაც ღმერთი ჰანუმანი (მაიმუნების მეფე) ბატონობდა. მის პატივსაცემად ქალაქი წელიწადში ერთხელ 2000 მაიმუნისთვის „შვედურ მაგიდას“ აწყობს. მაგიდები ივსება ტროპიკული ხილით, ბრინჯის სანელებლებიანი კერძებითა და კოკა-კოლის მსგავსი თანამედროვე სასმელებით, მაიმუნები კი ხმაურიან ნადიმს აწყობენ.

ბოლოკის ღამე, მექსიკა

radish-fest-1XVI საუკუნეში ესპანელმა მკვლევარებმა მექსიკაში ბოლოკი ჩაიტანეს, ახლანდელი ქალაქის ოახაკას შორიახლოს მცხოვრებმა ფერმერებმა კი მაშინვე დაიწყეს ამ ბოსტნეულის მოყვანა. სამწუხაროდ, ბოლოკს არავინ ყიდულობდა და მაშინ გამყიდველებმა, უამრავი პროდუქტი თავიდან როგორმე რომ მოეშორებინათ, ბოლოკისგან სხვადასხვანაირი ფიგურების გაკეთება დაიწყეს.

radish-fest-2ბოლოკის ფიგურებმა მყიდველი მართლა მოიზიდა და ახალი ბოსტნეული იმდენად პოპულარული გახდა, რომ ფერმერებმა ბოლოკის მიწაში დიდხანს დატოვება დაიწყეს, რათა ნაყოფს წარმოუდგენელი ზომები და ფორმები მიეღო. ახლა ყოველი წლის 23 დეკემბერს მექსიკის ქალაქ ოახაკაში „ბოლოკის ღამის“ დღესასწაულს აღნიშნავენ. ქალაქელები მთავარ მოედანზე იკრიბებიან, რათა გამოფინონ და დაათვალიერონ ბოლოკისგან დამზადებული სკულპტურები წმინდანების, აღდგომის სცენებისა და თავად ქალაქის ამსახველი ფორმებით.

ზეთიანი ბრძოლა, თურქეთი

oil-fightთურქეთში ზეითუნის ზეთი იმდენად უყვართ, რომ ის ერთ-ერთ უსაყვარლეს ეროვნულ გართობაში – კირკპინარის ბრძოლის კონკურსის დროს მთავარ როლს ასრულებს. უკვე 650  წელია ეს ტურნირი ძალიან პოპულარულია და ქვეყნის რეგულარული სპორტული მოვლენების რიცხვში შედის. ყოველი წლის ივნისში 1000 მებრძოლზე მეტი რინგზე გასვლის წინ ტანზე ზეითუნის ზეთს ისვამს. ტანზე წასმული ცხიმი ბრძოლას სასაცილომდე სრიალას ხდის, თუმცა ეს მონაწილეებს არ აბრკოლებს და ისინი შეჯიბრს სრული სერიოზულობით ეკიდებიან. ტურნირი სამი დღე გრძელდება, გამარჯვებულს კი ქვეყნის წარჩინებული სპორტული ვარსკვლავით აჯილდოვებენ.

გასტრონომია კატებით, პერუ

eating-cat-1პერუს პატარა ფერმერულ ქალაქ ლე კებრადას მოსახლეობა წინაპრებისადმი პატივისცემას საკმაოდ უცნაური გზით გამოხატავს. ყოველ წელს ისინი კატების ჭამით ზეიმობენ. ადგილობრივი მცხოვრებლები ამით ქალაქის უძველესeating-cat-2მცხოვრებლებს იხსენიებენ. ოდესღაც ღატაკი მონები მხოლოდ კატის ხორცით აღწევდნენ საშინელ შიმშილს თავს. მთელი მსოფლიოს ცხოველთა უფლებების დამცველებისა და კატების მოყვარულების აღშფოთების მიუხედავად, პერუში ეს ფესტივალი სულ უფრო პოპულარული ხდება. ბოლო დღესასწაულებზე მონაწილეებმა მიირთვეს დელიკატესები „მილანური კატა“ და „კატა გრილზე პერუული შავი პიტნით“.

კულინარიული შეჯიბრი გზაზე მანქანის გატანილი ცხოველების ხორცისგან კერძების დამზადებაში, აშშ

დასავლეთ ვირჯინიაში ყოველ წელს ტარდება კულინარიული კონკურსი, რომლიც 1998 წელს მიღებული კანონის შედეგია. ამ კანონით მოქალაქეებს გზატკეცილზე ნაპოვნი ცხოველების ხორცის ჭამის  უფლება მიეცათ.

animalsდღესასწაულის დევიზი ასეთია: „თქვენ მოკალით – ჩვენ შევწვავთ!“

კონკურსის მენიუ, ბუნებრივია, ძალიან მრავალფეროვანია, აქ შეიძლება გაკეთდეს ირმის ფაჰიტასი, კაკაჩას ბარბექიუ, ციყვის სოუსი და სხვა მრავალი.

ფქვილით ბრძოლა სუფთა ორშაბათს, საბერძნეთი

flour-fightმსოფლიოს ხალხები, როგორც წესი, კარნავალების დროს იქცევიან გიჟურად, საბერძნეთის საზღვაო ქალაქ გალაქსიდიში კი ყველაზე საინტერესო ამბები სუფთა ორშაბათის ზეიმის შემდეგ იწყება. ამ დროს ქალაქელები ერთმანეთს სხვადასხვაფრად შეღებილ ფქვილს აყრიან და მთელი ქალაქი შეპუდრულ ფუნთუშას ემსგავსება. ფქვილში დამატებული საღებავი საკმაოდ ძლიერია და ძველ შენობებზე ლაქებად რჩება, ამიტომაც სანამ ქალაქში ათას კილოგრამზე მეტი ფქვილი დაიყრება, გალაქსიდის მცხოვრებლები შენობების უმეტესობას პოლიეთილენს აფარებენ.

რიტუალი მამე მაკი, იაპონია

mame-makiიაპონელები საუკუნეების განმავლობაში გაზაფხულის დასაწყისს სახლებიდან ეშმაკის განდევნით აღნიშნავენ. ტრადიციულად ყველაზე გავრცელებულია რიტუალი მამე მაკი, რომლის დროსაც ოჯახები სახლების ირგვლივ სოიოს მარცვლებს ყრიან და თან ამბობენ: „დემონებო, წადით! ბედნიერებავ, სახლში!“. რიტუალის ბოლოს ოჯახის წევრები მარცვლებს ისევ აგროვებენ და მთელი სიცოცხლის განმავლობაში წელიწადში თითო მარცვალს ყლაპავენ.

დღეს იაპონიის ბევრი ქალაქის ქუჩებში შეიძლება შეხვდეთ ბავშვებს, რომლებიც ქუჩებში სოიოს მარცვლებს ყრიან. სასულიერო პირები და ცნობილი ადამიანები ამ დღესასწაულს ტაძრებში აწყობენ და სოიოს მარცვლებს შეკრებილ ხალხს აყრიან.

ფესტივალი „მწყემსის სკანდალი“, ახალი ზელანდია

fadb126b15a5b13ca06f88ff8df3aad9ახალ ზელანდიელებს არაორდინალურობაში ცოტა თუ აჯობებს. ამ ქვეყანაში ტარდება ფესტივალი „მწყემსის სკანდალი“, რომელიც 3 კილომეტრიანი რბოლაა. რბოლაში მწყემსები ძაღლებთან ერთად მონაწილეობენ. ამ მანძილს სხვადასხვა დაბრკოლებების გადალახვის შედეგად ფარავენ, გზაზე კი მრავალფეროვანი საკვები გამოცდები ელით. რამდენიმე წლის წინ მონაწილეებს ცხვრის თვალებისა და ზეთში დამარინადებული მწერების ჭამა მოუხდათ, 2008 წლის ფესტივალი კი ყველაზე არაორდინალური შეთავაზებით გამოირჩეოდა. შეჯიბრის მონაწილეებს 50 მეტრი უნდა ერბინათ პირში ხარის უმი სათესლე ჯირკვლებით. ამ „დელიკატესის“ შემდეგ კი შეეჭამათ უმი კვერცხი და თბილი ლუდიც დაეყოლებინათ.